21 februari 2012 19:00
Woensdagavond speelden we op het kunstgras van Spcl Brummen een oefenwedstrijd tegen de geel–blauwe dames uit Brummen. Ik blijf het leuke derby´s vinden, of ze nu ten noorden of zuiden van de Knoevenoordstraat worden gespeeld. Het grappige aan deze specifieke derby is dat vrouwen/meiden er op een andere manier invulling aan geven dan mannen/jongens. Dezelfde `spanning` is voelbaar, echter bij vrouwen is ie denk ik iets groter – maar ondanks dat – gaan vrouwen hier net iets `beschaafder` mee om dan mannen!?!?!
Ik ging graag in op de uitnodiging van Brummen, omdat ik daar met veel plezier zeven jaar heb doorgebracht als jeugdtrainer – en omdat het een gelegenheid was om vrouwelijk voetballend Brummen bij elkaar te brengen. Veel meiden heb ik in de jeugd onder mijn hoede gehad. De progressie die zij nu doormaken, ingezet door de doorstroom van meiden uit de jeugd is goed te zien. Deze progressie – afgezet tegen de groei van onze meiden, die als favoriet de promotiepoule in gaan – maakte dat mijn prognose 100% uitsloeg naar een positief resultaat voor onze blauw–witte dames.
In de eerste helft moesten we het stellen zonder onze centrumspits – en topscoorder Sharon Zijlstra; zij had eerst nog haar diploma-uitreiking. Ik zag twee nerveuze teams die beiden zochten naar een goede manier om voetballend goed voor de dag te komen. U weet dat ik blijf vasthouden aan aanvallend voetbal en dat ik de risico`s accepteer; ik heb gewoon veel vertrouwen in het team. Ik houd me daarom veel aan een 4-3-3 variant; dit kan ook met twee echte vleugelspitsen! Maar met de afwezigheid van Sharon – en gelegenheidspits Chantal – was het even zoeken naar elkaar. De doelpunten kwamen uiteindelijk wel via een afstandschot van Sylvia, een door Chantal goed afgemaakte combinatie over rechts en uit een ongelukkige eigen doelpunt van de Brummen meiden. Alle doelpunten vielen overigens in vier minuten tijd (7e, 8e en 10e minuut), dus ik denk dat het overrompelend effect groot moet zijn geweest. De Brummen-meiden weigerden echter medewerking te verlenen aan een grote afgang; collega Gerard Velthorst zette zijn opstelling ook om naar meer risicovol voetbal. Dit resulteerde erin dat onze meiden een vol uur niet meer aan opbouwend voetbal toekwamen. Een enkele keer mochten Gina en Chantal doorkomen, maar de afwerking liet dan helaas te wensen over… Spcl Brummen kon in deze fase ook af en toe aanzetten, als bijvoorbeeld aanvoerster Charlotte Weideman door het midden mee op kwam zetten.
Tijdens de thee heb ik de meiden verteld dat ik niets terug zag van ons vertrouwde voetbal, omdat we ons eigen spel – om wat voor reden dan ook – niet speelden. Ik denk dat de zenuwen en de wisselende posities aan beide zijden hieraan ten grondslag lagen.
Inmiddels was ook Sharon (een diploma rijker) aangesloten. Zij zou in de tweede helft bewijzen niet voor niets topscoorder te zijn in de competitie. De eerste twintig minuten hielden de meiden van Gerard Velthorst onze meiden van hun lijf door de druk op het midden groot te houden. Nadat onze spitsentrio weer compleet was – en de linies elkaar weer wisten te vinden, werd onder regie van aanvoerster Sylvia Karsenbarg, Brummen uiteindelijk toch op de knieën gedwongen. Verzorgd opbouwend voetbal met snelle combinaties over de vleugels, leidden tot twee hele mooie doelpunten van topscoorder Sharon in de 65e en 69e minuut. Eén minuut later kon Sharon uit een counter na een corner voor Brummen, alleen vanaf de middenlijn door naar de Brummen keepster en simpel haar 17e van dit seizoen binnentikken.
Samenvattend kan ik zeggen een leuke, zinvolle oefenpartij te hebben gezien, met legio leermomenten voor beide teams. Op basis van ervaring en – daarmee samenhangend – bij vlagen beter veldspel van de meiden uit `Noord Brummen`, konden wij de wedstrijd in ons voordeel beslissen. Complimenten heb ik via Gerard, Tonny en Alfons doen uitgaan naar de meiden uit `Zuid Brummen`. Door de doorstromers is er een goede balans aan het komen in het voetballend vermogen van het team, waarmee zij denk ik eindelijk eens uit de onderste regionen weg kunnen komen. Op hun beurt excuseerden zij zich voor het niet open zijn van de kantine voor de meegereisde Oeken-fans. Ook mocht ik complimenten in ontvangst nemen voor ons verzorgde voetbal en positiespel.
Komend voorjaar gaan we `verder met oefenen`; we zullen dan aan `de Overkant` zien welke progressie en groei beide teams dan doorgemaakt hebben!
Eddy Vermaat
Trainer Coach DA1